Iets anders
Vraag van Biba (17)

Hulp

15 March, 2017  |  Iets anders  

Ik zit erg in de problemen.... Niet één... Maar meer.... Ik heb hulp nodig, maar ik kan naar niemand toe.... Mijn Nederlands is nogal slecht, omdat ik ben verhuisd.... Dus ik kan soms wat Engels gebruiken als ik het Nederlandse woord ervoor niet weet....

Het ligt ingewikkeld.... Ik heb ADHD, Angststoornis/GAD, slaapstoornis, depressie, een soort van autisme, en ik ben suicidaal....

Ik heb een heel moeilijk verleden.... Mishandeld door mijn echte vader.... Mijn moeder en zusje verkracht.... Hij trok het haar uit mijn hoofd.... Heb kale plekken gehad.... Hij was verslaafd.... Aan alcohol en drugs.... We waren heel arm.... Mijn moeder verkocht al haar dierbaarste bezit zodat wij konden eten..... Tot ze er genoeg van had, en hem verlaatte, voor onze veiligheid..... Ze trouwde opnieuw met een man uit een ander land.... Hij was lief.... Tot we bij hem gingen wonen.... Hij is gemeen.... Hij maakte mij meer en meer kapot..... Hij mishandelde mij... Niet sexueel of lichamelijk.... Nee... Geestelijk.... Met woorden..... Straffen... Mijn broertje en zusje voortrekken.... Maar mijn echte vader vormde nog steeds een bedreiging.... Dus vluchtte we.... Naar een ander land...

Het begon ongeveer wanneer we verhuisde.... Ik was 12.... Ik ging naar school, kende de taal niet.... Was nogal verlegen en praatte niet veel..... Ik leerde de taal, beetje voor beetje.... En wanneer ik probeerde te praten, lachtte ze me uit..... Ik dacht dat het aan mij lag, en bleef leren..... Mijn stiefvader was in dit land geboren, dus hij leerde het mij.... Hoe vaker ik probeerde te praten, de meer ik werd uitgelachen.... Ze lachten elke keer als ik praatte.... Dus stopte ik..... Ik heb niet gepraat voor 3 jaar.... Alleen thuis..... Dit is wanneer mijn faalangst veranderde in een angststoornis..... Ik was altijd bang dat ik dingen fout zou doen, maar nu was alles veel erger.... Wanneer de leeraar iets vroeg, hield ik mijn mond, of begon zelfs te huilen.... Wanneer iemand iets zei tegen mij, bleef ik stil...... Ik draaide me hoofd weg, vermeidde mensen.... Altijd bang dat iemand naar mij toe zou komen, of dat ik iets stom zou doen, en zij weer zouden lachen..... Ik wachtte tot iedereen klaar was met eten voordat ik mijn lunch kon kopen en eten..... Mijn enige communicatie was via facebook, met mensen die ik niet kende..... In het Engels.... Dus mijn Engels werd vlekkenloos.... Natuurlijk sprak ik niet af, en voegde altijd mensen van mijn eigen leeftijd toe.... Maar mijn stiefvader...? Hij moest het niet hebben.... Ik mocht geen facebook, of wat dan ook.... Dus hield ik het geheim.... Mijn beste vriendin op facebook, Taz, hielp me heel veel.... Ze wilde psycholoog worden, mensen helpen met hun problemen.... Ze zei dat alles beter zou worden....

Hier is school heel anders.... Kinderen gaan veel later naar school, maar leren hetzelfde als de kinderen van hun leeftijd in Nederland.... Als je in Nederland naar groep 8 gaat, zit je hier in groep 5, maar leer je hetzelfde....

Dus eindelijk zat ik in groep 8..... Het eind van het schooljaar in zicht.... En natuurlijk, onze eigen variant van de cito-toets.... Ik had 11 eentjes, en zou zakken..... Onze testen zijn 3 testen, verdeeld over 3 dagen, en alle 3 een ander catagorie.... 1. Taal, 2. biologie, aardreikskunde, mens etc en 3. Chemie, fysica, rekenen..... Ik was erg gestrest.... Ik had een vriendje, iemand die ik nouwlijks kende.... Ik was dom, maar ik dacht dat hij van me hield.... maar kort daarna was het uit.... Mijn stiefvader kwam erachter..... Bracht me naar het ziekenhuis.... Hij dacht dat ik zwanger was..... Gind naar de politie zeggen dat ik was verkracht.... Ik was verdrietig..... Dacht altijd dat alles aan mij lag.... Ik haatte mezelf.... Het deed zo'n pijn..... Dus begon ik mezelf te snijden.... Het voelde goed.... De druk op mijn hart werd lichter voor een hele korte tijd..... Ik voelde relaxed en rustig voor een paar seconde..... Dit was mijn uitweg nu.... Maar ik voelde me slecht..... Was dit wel ok...? Was dit wel normaal... Ik heb heel veel op internet gelezen.... Las dat heel veel mensen dit deden.... Ik was niet alleen.... Maar ik was nog steeds kapot.... Ik moest het iemand vertellen.... Mijn zusje was eerst.... Ze werd niet boos.... Ik was 13 denk ik, en zij was 9 of 10.... Ze was alleen bang.... Bang dat ik ooit te diep zou snijden.... Bang dat ik er een eind aan zou maken..... Ik las er meer over... En ergens stond er, dat je hulp moest zoeken.... Dus dat deed ik.... Ik liet mijn zusje het mijn moeder vertellen.... En oh wat was ze boos..... Ze schreeuwe: ''Vind je dit normaal!!!'' Opnieuw en opnieuw.... Binnen korte tijd wist iedereen het.... Ze vonden me gek.... En raad eens wat.... Alles werd erger.... Ik maakte skype aan, en begon te skypen met mijn internet vrienden.... Op mijn stiefvaders komputer... Dus hij kwam erachter.... En ik kreeg straf..... Heel veel straf.... Mijn ouders zeiden dat het mijn eigen schuld was dat ik niemand had.... Later is hij zelfs achter mijn facebook gekomen.... Ik blokkeerde hem en zei dat ik het had verweiderd..... Ik viel dieper en dieper in de put..... Tot het moment, dat ik er niet eens meer uit wilde.... Was alleen.... Praatte tegen mezelf.... Huilde elke dag..... Bleef snijden..... Ik heb al mijn eenen opgehaald.... Mijn eindresultaad van mijn testen heb ik nooit geweten... Wat belangerijk is, is dat ik ben toegelaten in de school waar ik naar toe wilde....

We verhuisde, dichtbij mijn nieuwe school..... Zonder WiFi..... Al de vrienden die ik had woonde aan de andere kant van de wereld, maar ik had geen WiFi.... De hele zomervakantie fietste ik de heuvel op, een hele kilometer voor internet zonder wachtwoord.... We huurde een plekje, met WiFi.... En zo vond ik Satanisme.... Ik werd een Satanist..... En trouwens dat gaat om jezelf, en jezelf sterker maken, en anderen te respecteren.... Voordat ik hier slecht commentaar op krijg... Het gaat niet over anderen pijn doen.... Leesde dat Satan over niks boos werd, tenzij je hem beledigde etc.... Ik voelde mezelf geliefd en geaccepteerd.... Tenminste stopte ik met snijden....

Tot ik naar school ging....

De eerste dag, introductie.... Verschrikkelijk.... Ik was 15 jaar.... Iedereen had andere namen.... Mijn naam en al helemaal mijn achternaam bestonden hier niet..... Jovana Radovanović, Ruza Stejić, Dragana Mijatović..... Britney Nieuwenhuis..... Iedereen keek naar mij..... Ik stond op..... Ik zei niks dus mijn hoofdmeester stelde vragen..... Ik beantwoorde ze.... Niemand lachtte.... Ik zat alleen, vooraan.... Tot er iemand naast mij werd gezet.... Nena..... Het hele jaar ging prachtig.... Kreeg zelfs een vriendje.... Jude.... Hij woonde aan de andere kant van de wereld.... Ik kende hem al 2 jaar..... We waren allebij nogal koud.... Stil.... Alleen.... We speelde samen online spelletjes, en omdat we allebij tekende.... Tekende we dingen voor elkaar..... Stuurde elkaar gekke foto's.... Hij haatte het als ik mezelf sneed..... Hij zorg voor me..... Het was perfect.... Tot ik een longaanval kreeg, naar het ziekenhuis ging.... En toen ik eruit was.... Gingen we zwemmen.... Daar was WiFi, dus het eerste wat ik deed was op facebook gaan.... Jude.... Hij stuurde me dat hij was vreemdgegaan.... Gaf de details..... Het was niet direct, en alleen over berichten.... Ik vergaf hem.... Hij was eerlijk.... Ik hield van hem.... Maar we maakten altijd ruzie...... Over mijn vrienden.... Hij maakte altijd ruzie met hun..... Schooljaar was voorbij.... We verhuisde, naar 2 vrienden..... 2 huizen aan elkaar, maar toch een andere ingang..... We waren directe buuren..... We hadden WiFi.... Eindelijk..... Dus ik chatte de hele nacht..... Dit is wanneer mijn slaapstoornis kwam opdagen..... Augustus, haalde mijn eenen op, zodat ik kon doorgaan....

2e jaar middelbare..... Dit schooljaar.... Ik was 16..... Nena zakte, dus ik had niemand meer..... Slechts Milica en Ruza, maar zij waren uit een andere klas.... Ik begon meer en meer van lessen weg te gaan.... Meer en meer met Jude te praten.... Maar Jude was niet de enige..... Nicholas, Michael, Jeffrey, Jason, Taz, Kat en Joshua waren mijn vrienden online..... Nicholas (Nick), Michael (Mike) en Jeffrey (Jeff) zijn broers, en Jason Mike's vriendje, die ook bij hun woont.... Maar Jude was jaloers..... Dacht dat Mike alleen deed alsof hij gay is zodat ik vreemd kon gaan.... Nick moest altijd stoer doen en maakte stomme grapjes..... Jude dacht dat ik steeds meer loog, en uiteindelijk..... Naar een heel jaar en een maand, maakte hij het uit..... Ik huilde en huilde.... Sneed mezelf.... De littekens werden erger..... Ik zou nooit meer naar buiten kunnen gaan..... Maar dat kon me niks schelen.... Ik sneed en sneed, het was toch winter.... Niemand zou het zien..... Toen kwam er een jongen.... Zomaar.... Hij vroeg om mijn naam.... Zijn naam was Blagoje.... We praatten.... Hij vond mij mooi.... Ik dacht dat niemand van mij hield.... Dus dit was iets wat erg veel invloed op mij had.... Hij gaf mij complimenten.... Over mijn ijsblauwe ogen.... Mijn half blauwe haar.... Mijn figuur.... Ik voelde me geliefd.... 3 dagen lang ging het door.... Hij raakte mijn hand aan of voelde mijn haar.... Totdat ik, op facebook, zei dat ik verliefd op hem was..... Het was een soort van boost wat ik kreeg.... En het ineens durfde te vertellen... Grote fout.... Hij zei dat alles een grapje was, en dat hij niet met mij wilde zijn..... Dit was de eerste keer in jaren, dat iemand mij zo speciaal laatte voelen... In het echt... Niet in chats, of berichten..... Ik haatte mezelf.... Nog meer.... Ik haatte alles.... Voelde me zo waardeloos.... Weer... Snijden.... 19 February..... Mijn verjaardag.... Ja.... dat was niet zo lang geleden..... Ik werd 17..... Keek terug naar al die jaren.... Ik dacht dat alles beter zou gaan.... Maar het gaat alleen slechter en slechter.... Elke dag.... Weer..... Als ik niet op facebook zit.... Lig ik in bed te denken.... Ik heb al honderd keer tegen mijn ouders gezegt dat ik dood wil.... Maar ze werden boos.... Zeiden dat ik gewoon aandacht aan het trekken was.... Ik vroeg mijn moeder wat ze van zelfmoord vond.... Weizend naar dingen in de krant.... Weet je wat ze zei....? Ze zei: ''Dan ben je toch gek als je zoiets doet.... En egoistisch.... Ze dacht niet eens aan haar familie....'' Ik heb er veel over nagedacht... Ik ben al maanden depressief..... Slaap slecht.... Snij mezelf.... Eet slecht.... Ik heb een snel metabolisme, dus ik kom niet aan.... Ik val af.... Ik wilde het eindigen.... Ik wilde ermee stoppen.... Totdat ik een jongen ontmoette..... Aleksandar..... We praatte en praatte.... Elke dag.... Ik praatte niet over mijn problemen, maar hij zag dat er iets fout was.... Hij vroeg om mijn littekens..... Hij vond het snijden slecht.... En zei dat ik niet gek was, maar zou moeten stoppen.... Dus dat deed ik.... Hij was geinteresseerd in mijn religie (Satanisme)...... En vroeg heel veel..... Als ik niet naar een les ging, ging hij ook niet..... Ik was zo verliefd op hem..... Maar hij kreeg een vriendin.... Ik kende haar, we waren een soort van vriendinnen, maar ze zat niet in mijn klas.... Maar toch... Hij bleef me meenemen naar caffees, kocht drankjes voor mij, zelfs als ik zei dat ik niet hoefde, en haalde eten voor me als mijn stiefvader weer eens geen geld gaf.... Ik voelde me zo fijn..... Hij is zo lief... We praten over alles.... Hij vindt zelfs mijn vrienden leuk.... Hij zette mijn foto als zijn achtergrond.... En zei dat ik mooi was..... Maar toch, hij heeft een vriendin..... Ze kende elkaar niet toen ze bij elkaar kwamen... Ze waren gewoon verliefd.... En hij vind het erg tegenvallen.... Ze blijft hem roepen, en als hij niet meteen komt word ze boos.... Steeds jaloers.... Steeds weer boos.... Dus ik dacht.... Ja ik ben dom... Ik dacht dat ik een kans had.... Hij zei.... Dat ik altijd naar hem kon komen als if problemen heb.... Hij zou me altijd helpen.... Hij vroeg mij of ik verliefd op hem was.... Ik had al sinds een paar dagen mijn manier van denken verandert.... Ik had niks te verliezen.... Ik zei ja..... Ik ben 3 dagen niet naar school geweest..... 2 jongens, die met mij flirtten, en lieve dingen zeiden, deden dat dus blijkbaar bij heel veel meisjes..... Deze keer was ik klaar.... Ik was er klaar mee.... Ik wilde dood.... Deze vrijdag.... Kwam ik toch naar school.... Aleksandar en ik gingen weer weg van school.... In een bus.... Er stond op dat het naar mijn dorp ging... Maar het maakte gewoon een paar rondjes door dorpen heen.... Het duurde uren.... Letterlijk..... We zaten achter elkaar.... Hij zou elke keer dichtbij komen en we lachtten.... Ik was zo blij.... We maakten plannen, dat als we klaar zouden zijn met school... We bij elkaar gaan wonen als kamergenoten.... En hij zei dat hij nooit mij zou verlaten omdat ik zo cool ben..... We lachte, wezen naar huizen pratend over in welk huis we zouden wonen.... Ik lachte zoveel dat me mond er pijn van deed.... Ik draaide me elke keer om naar hem.... Hij kwam dichterbij, voorhoofd tegen voorhoofd.... Neus tegen neus.... We kuste niet.... Hij vroeg me gewoon om in zijn ogen te kijken.... Dat deed ik ook.... Hij stak zijn tong uit en ik zou lachend weg kijken.... Hij deed mijn haar aan de kant om het weer te doen... We hebben dit meer dan een uur gedaan.... Tot hij zei: ''Ik kan zien dat veel mensen jou pijn hebben gedaan....'' Ik vroeg nog hoe, maar hij gaf geen antwoord.... Toen we eindelijk terug waren kocht hij mij wat drinken voordat ik naar huis ging..... Ik was zo gelukkig..... Tot vandaag.... Zaterdag.... Mijn stiefvader zeikte weer..... Mijn pup was in mijn kamer en hij was boos..... ''Je hebt de laminaat al genoeg verneukt!!! Haal haar eruit!!!'' Hij had al vaker zulke dingen gezegd.... Dat hij mij niet wilde..... Dat ik zijn leven verpeste.... Als ik zong, zou hij zeggen dat ik niet kon zingen..... Ik doe alles fout..... Ik luister nooit.... Mijn kamer is vies..... Ik ben vies..... Hij zou niet met mij willen wonen....

De laatste tijd heb ik eindelijk kunnen genieten..... Maar als ik thuis kom ben ik weer helemaal down.... Ik snij nog steeds.... Ik kan niet eens meer stoppen.... Ik voel me slecht..... Ik zou er een einde aan willen maken.... Maar ik hou zo veel van Aleksandar.... Ik denk dat ik gewoon wacht tot hij mij laat staan.... Ik kan het niet langer aan..... Ik heb geprobeert hulp te zoeken.... Maar het gaat alleen maar slechter..... Ik heb hulp nodig....

Ik moest mijn verhaal aan iemand vertellen.... En dat heb ik nu gedaan.... Tenminste hoef ik het niet meer alleen te dragen.....