Eerste reactie:

Ik heb Kaplan gelezen omdat Karen zei dat het een goed boek was. Ze kon niet echt vertellen waar het over gaat, dus ik wist eigenlijk niet waar ik aan begon, maar ze zei dat je al bij het lezen van de eerste paar bladzijdes al meteen weet of je het een leuk boek vind of niet. Ik heb het boek uitgelezen, dus de eerste bladzijdes hebben mij niet afgeschrikt. Om eerlijk te zijn was het niet zo zeer het verhaal dat mij trok, maar vooral de manier waarop het boek is geschreven, namelijk op een heel leuke manier! Dit is mij ook tijdens het lezen steeds weer opgevallen. Er wordt wel vaker van de ene plaats & personages naar de andere geswitchte zonder meteen het verband tussen beide te leggen, maar misschien is dat juist wel het leuke!



Mening:

Wat dat betreft vond ik het dus een heel goed boek. Maar ook het verhaal was wel leuk. Hoewel het jammer is dat Kaplan eigenlijk geen ondernemend persoon is. Hij is over van alles in zijn leven zo ontzettend ontevreden, maar doet daar nooit iets aan. Hij laat het allemaal maar gebeuren. Wat Ellen betreft, zou ik niet zo’n leven kunnen leiden als zij. Met de grote leugen over wie de vader van haar eigen kind is. Zoiets zou mij echt langzaam helemaal opvreten. Al helemaal als de daadwerkelijke vader dan ook nog eens terug in mijn leven komt!



Wat ik wel apart aan het verhaal vond, is dat hoewel alle personages wel iets heel triests hebben, het verhaal niet in zo’n sfeer rondhangt. Misschien was het zonnige Rome, maar het verhaal had steeds een heel erg opgewekte achtergrond. Waar ik in het begin wel even aan moest wennen was de directheid van vooral Kaplan. Een goed voorbeeld is een interview door een Italiaanse filmploeg met Kaplan: “ ‘Hoe platvloerser hoe beter. De werkelijkheid is een platvloerse aangelegenheid. Het leven is een zaak van stront en kut.’ (Kaplan zei: Life is a matter of shit and cunt’) … ’Geld en een stijve. Daar draait het om.’ … ‘Geld en een stijve – onthoud dat, het is de titel van mijn nieuwe boek. Dat zijn de echte symbolen van het leven. Geen hamer en’ – hier wist hij geen Engels woord voor, dus zei het in het Nederlands – ‘en snikkel, geen stars-and-stripes, maar money and a hard-on.’ “



Maatschappelijk probleem:

Het maatschappelijk probleem in het boek is volgens mij ten eerste dat Kaplan en Ellen terugverlangen naar de zorgeloze tijd die ze rond hun twintigste samen hadden. Vooral Kaplan heeft het gevoel dat hij veel fouten heeft gemaakt, die hij niet had gemaakt als hij en Ellen samen waren gebleven. Maar zo makkelijk is het niet! Volgens mij probeert hij een soort excuus te vinden voor het leven dat hij leidt en op de een of andere manier niet op prijs stelt. Dit excuus vinden past wel bij hem, want in plaats van daadwerkelijk iets aan zijn leven te doen, zoekt hij een excuus voor waarom het zo is en gaat dan weer verder met zich ongelukkig voelen. Ten tweede is er dan het probleem dat Kaplan en vooral Ellen hebben met hun ‘voorouders’. Vooral als zij een relatie hebben (in het begin van het boek) komt dit heel erg op de voorgrond. Het probleem van Kaplan is het Jood zijn. Waarom is mij niet helemaal duidelijk, maar hij botst er steeds weer tegenaan. Ellens probleem is hoe haar familie zich tijdens de 2e wereld oorlog heeft gedragen. Vooral dat haar oom bij de Waffen-SS hoorde.

Er staat in het boek een stukje waar even heel duidelijk wordt toegelicht dat Kaplan en Ellen zo met hun families zitten. “ Zij wilden zich bevrijden van de erfenissen van hun families. Zij wilden de krachten ontlopen die zoiets als een persoonlijk noodlot deden ontstaan. … En toch kwamen de hardnekkigheid en hevigheid van hun liefde niet alleen voort uit een fysieke aantrekkingskracht die zij op elkaar uitoefenden of uit verlangen naar erotiek of uit behoefte aan aandacht en waardering en trouw. Zij moeten in elkaars ogen gezien hebben dat zij allebei op zoek waren naar een bondgenoot. De allereerste avond … hebben zij elkaar verteld uit welke ouders zij waren geboren. En zij begrepen dat zij een poging moesten ondernemen om te ontsnappen. Maar hoe ontkom je aan je afkomst? … Door te vergeten.”

Dit vergeten doen ze door alleen nog maar verliefd op elkaar te zijn en hun eigen wereld te hebben. Die wereld noemen ze dan hun ‘stolp’.

Ik zou zelf nooit zeggen dat ik mijn baby heb laten weghalen, als dit helemaal niet waar is. Als ik een kind zou hebben en de vader en ik gaan uit elkaar, dan zou ik toch de vader en het kind met elkaar om latern gaan. Dit is volgens mij namelijk heel belangrijk voor het kind.

Maar als het dan toch zo ver zou zijn gekomen en ik zou zoals Ellen verder leven, zou ik Kaplan voor altijd uit mijn leven bannen. Zou ik hem echter 20 jaar later weer terug zien, zou ik misschien wel vertellen wie de daadwerkelijke vader van mijn kind is (maar ik zou nooit zo’n leugen verzinnen).



Wat zou je anders doen:

Wat Kaplans leven betreft, zou ik het heel anders doen! Ik zou gewoon na die relatie mijn hele leven over kop gooien en opnieuw, helemaal alleen, beginnen. Desnoods in een ander land of zo.



Tijd lezen/verslag:

Het aantal SLU’s dat ik voor het boek nodig had heb ik niet steeds bijgehouden, maar ik heb gekeken hoe lang ik over een bepaald aantal bladzijdes doe en zo heb ik uitgerekend dat ik ongeveer 14 uur nodig had om het boek te lezen. Met dit verslag ben ik ben ik om precies te zijn 1 uur en 27 minuten bezig geweest.